Dlaczego odczuwam lęk, nawet gdy nic mi nie grozi?

„Nie dzieje się nic złego, a i tak się martwiꔄWiem, że wszystko jest w porządku, ale nie potrafię się uspokoić.”Wiele osób opisuje sytuacje, w których obiektywnie nic złego się nie dzieje, a mimo to odczuwają napięcie, niepokój lub ciągłe zamartwianie się.

Martwią się o zdrowie, przyszłość, pracę, relacje czy finanse. Analizują różne scenariusze i próbują przygotować się na sytuacje, które jeszcze się nie wydarzyły. Zaczynają zastanawiać się, czy coś jest z nimi nie tak.

Tymczasem lęk jest jedną z najbardziej naturalnych emocji, jakich doświadcza człowiek. Problem nie polega na tym, że go odczuwamy. Ważniejsze jest zrozumienie, czym jest emocja lęku i kiedy zaczyna przejmować kontrolę nad naszym życiem.

Czym jest lęk? Różnica między strachem a lękiem

Choć często używamy tych pojęć zamiennie, strach i lęk nie oznaczają tego samego.

Strach pojawia się wtedy, gdy zagrożenie jest realne i znajduje się tuż przed nami. Na przykład gdy samochód gwałtownie hamuje przed przejściem dla pieszych lub gdy słyszymy głośny huk za swoimi plecami.

Lęk działa inaczej.

Najczęściej dotyczy czegoś, co może wydarzyć się w przyszłości. Nie odnosi się do konkretnego zagrożenia obecnego tu i teraz, ale do możliwości, przewidywań i wyobrażeń.

Można powiedzieć, że strach dotyczy teraźniejszości, a lęk przyszłości. I właśnie dlatego bywa tak trudny do uchwycenia.

Jak mózg wykrywa zagrożenie?

Nasz mózg został zaprojektowany tak, aby przede wszystkim pomagać nam przetrwać. Przez tysiące lat ludzie musieli szybko rozpoznawać niebezpieczeństwa. Osoby, które zauważały zagrożenia wcześniej, miały większe szanse na przeżycie. Problem polega na tym, że współczesny mózg nadal działa według podobnych zasad. Nie zawsze odróżnia realne zagrożenie od tego wyobrażonego.

Jeśli wyobrażasz sobie trudną rozmowę, utratę pracy czy chorobę bliskiej osoby, organizm może reagować tak, jakby zagrożenie już istniało i dotyczyło „tu i teraz”. Dlatego czasami odczuwamy napięcie, mimo że obiektywnie jesteśmy bezpieczni, ale nasz system alarmowy działa bardzo intensywnie.

Dlaczego współczesny lęk często dotyczy przyszłości?

Kiedyś człowiek częściej mierzył się z zagrożeniami fizycznymi. Dziś znacznie częściej obawiamy się rzeczy związanych z przyszłością.

Czy dam sobie radę? Czy nie popełnię błędu? Czy wszystko będzie dobrze? Czy nie wydarzy się coś złego?

Lęk bardzo lubi niepewność. A współczesny świat dostarcza jej wyjątkowo dużo. Nie wiemy, co wydarzy się za miesiąc, rok czy pięć lat. Nie mamy pełnej kontroli nad życiem, relacjami czy zdrowiem. Im bardziej próbujemy przewidzieć wszystko, co może się wydarzyć, tym częściej lęk znajduje nowe powody do działania.

Objawy lęku w ciele

Lęk nie jest tylko myślą. To doświadczenie całego organizmu.

Do najczęstszych objawów lęku należą:

  • napięcie mięśni,
  • przyspieszone bicie serca,
  • uczucie ścisku w klatce piersiowej,
  • płytki oddech,
  • problemy ze snem,
  • trudności z koncentracją,
  • niepokój w brzuchu,
  • ciągłe poczucie gotowości do działania.

Wiele osób szuka przyczyn tych objawów wyłącznie w ciele, nie zauważając związku między stresem i emocjami. Tymczasem organizm bardzo często pokazuje to, czego jeszcze nie potrafimy nazwać słowami.

Kiedy lęk pomaga, a kiedy zaczyna ograniczać?

Lęk sam w sobie nie jest wrogiem. Pomaga przygotować się do egzaminu, ważnej rozmowy czy trudnej sytuacji. Dzięki niemu jesteśmy bardziej uważni i ostrożni. Problem pojawia się wtedy, gdy lęk zaczyna kierować naszym życiem.

Kiedy rezygnujemy z ważnych aktywności, unikamy ludzi, odkładamy decyzje lub nie podejmujemy działań wyłącznie dlatego, że boimy się możliwych konsekwencji. W takich momentach lęk przestaje pełnić funkcję ochronną, a zaczyna ograniczać naszą wolność i odbiera radość z życia.

Jak zmniejszyć lęk i regulować układ nerwowy?

Wiele osób szuka sposobu na całkowite pozbycie się lęku. Niestety nie jest to możliwe i nie byłoby dla nas korzystne. Możemy jednak nauczyć się regulować układ nerwowy i odzyskiwać poczucie wpływu.

Pomocne mogą być:

  • świadome, spokojne oddychanie,
  • regularna aktywność fizyczna,
  • odpowiednia ilość snu,
  • ograniczenie nadmiaru bodźców i informacji,
  • kontakt z bliskimi ludźmi,
  • skupianie uwagi na tym, co dzieje się tu i teraz.

Czasami pomocne jest również zadanie sobie pytania:

„Czy martwię się czymś, co dzieje się teraz, czy czymś, co dopiero może się wydarzyć?”

To pytanie często pomaga wrócić do rzeczywistości i oddzielić fakty od katastroficznych scenariuszy.

Lęk nie zawsze oznacza zagrożenie

Lęk jest częścią ludzkiego doświadczenia. Nie świadczy o słabości ani o tym, że coś jest z nami nie tak. Jest sygnałem, który mówi: „Uważaj, to może być ważne”. Warto jednak pamiętać, że nie każdy alarm oznacza prawdziwe niebezpieczeństwo. Im lepiej rozumiemy, czym jest lęk, jak działa nasz mózg i jakie są objawy lęku, tym łatwiej odzyskać spokój i większe poczucie wpływu na własne życie. Bo celem nie jest życie bez lęku. Celem jest życie, w którym lęk nie podejmuje za nas wszystkich decyzji.

psycholog agata krasucka

Agata Krasucka

Psycholog, Certyfikowany psychoterapeuta

Jestem certyfikowanym psychoterapeutą poznawczo – behawioralnym (Certyfikat PTTPB nr 970), doktorem nauk humanistycznych w zakresie psychologii, psychologiem, pedagogiem, wykładowcą Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Jestem absolwentką Uniwersytetu Jagiellońskiego gdzie ukończyłam magisterskie studia psychologiczne ze ścieżkę specjalizacyjną z psychologii klinicznej; tytuł magistra pedagogiki otrzymałam po ukończeniu studiów w Akademii Ignatianum.

Pracę naukową i dydaktyczną kontynuuję w Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie otrzymałam stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii.

Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo-Behawioralnej (PTTPB)

Czteroletnie studia podyplomowe z zakresu psychoterapii poznawczo – behawioralnej, zgodne ze standardami European Association for Behavioural and Cognitive Psychotherapies, ukończyłam w Centrum Terapeutyczno – Szkoleniowym Ter Cognitiva w Krakowie.

 

Więcej o mnie: https://agatakrasucka.pl/

Kontakt: 574 885 805

Współpraca

Zapraszamy do współpracy psychologów, psychoterapeutów poznawczo – behawioralnych, lub w  trakcie całościowego szkolenia.

Wymagania:

  •  wykształcenie magisterskie (psychologia)
  •  ukończenie lub realizacja rekomendowanego  całościowego szkolenia CBT
  •  mile widziane zainteresowania oraz chęć dalszego rozwoju w zakresie terapii schematów, ACT, DBT

Co oferujemy:

  • wynagrodzenie na poziomie 55-70% stawki godzinowej dla pacjenta
  • współpracę w formie B2B lub umowy zlecenia
  • interwizje koleżeńskie i spotkania zespołu, na których dzielimy się doświadczeniem, przemyśleniami oraz pomysłami
  • dostęp do biblioteki oraz materiałów do pracy z pacjentem
  • możliwość pracy hybrydowej (praca w gabinecie lub online)
  • przystosowane do prowadzenia terapii przytulne gabinety, zaopatrzone w niezbędne akcesoria przydatne podczas terapii
  • w pełni wyposażone pomieszczenie socjalne (napoje, kawa, herbata, przekąski)

Zainteresowanych prosimy o przesłanie CV na adres: kontakt@odczucia.com.pl

Z załączeniem następującej klauzuli:

Niniejszym wyrażam dobrowolnie zgodę na przetwarzanie danych osobowych zawartych w moim CV do potrzeb realizacji przyszłych procesów rekrutacyjnych (zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych).

Anna Roman

Psycholog, Certyfikowany psychoterapeuta

Jestem psychologiem, certyfikowanym psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym (Certyfikat Psychoterapeuty Poznawczo-Behawioralnego Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej nr 950).

Ukończyłam całościowe szkolenie w zakresie terapii schematów, obecnie jestem w trakcie certyfikacji ISST. Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo-Behawioralnej (PTTPB) oraz International Society of Schema Therapy (ISST)
Ukończyłam psychologię ze specjalnością kliniczną i neuropsychologią na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. Uzyskałam dyplom studiów podyplomowych z zakresu geriatrii i opieki długoterminowej na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.
Na co dzień pracuje z osobami dorosłymi cierpiącymi na zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju i osobowości. Pomaga osobom doświadczającym różnych trudności życiowych – kłopotów w relacjach z ludźmi, osobami, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej, mają problem z samooceną, przeżywają nadmierny stres lub chciałyby lepiej poznać siebie i swoje potrzeby.
W pracy poza klasycznymi technikami poznawczymi i behawioralnymi, pracuję głównie w oparciu o terapię schematu oraz wykorzystuje elementy terapii akceptacji i zaangażowania (ACT)
Stale poszerzam swoją wiedzę poprzez uczestnictwo w warsztatach i szkoleniach. Swoją pracę poddaje regularnej superrewizji w nurcie poznawczo- behawioralnym oraz terapii schematu.

Prywatnie jestem entuzjastką podróży, kawy, wielbicielką slow life.