Są takie momenty, kiedy emocje osiągają poziom, który wydaje się nie do wytrzymania. Możesz odczuwać silną panikę, złość, rozpacz, lęk albo poczucie, że za chwilę stracisz kontrolę. W takiej sytuacji najważniejsze jest jedno: nie musisz teraz rozwiązać wszystkich swoich problemów, najpierw pomóż sobie przetrwać wybuch emocji.

Kryzysy są jak tsunami

Przychodzą z ogromną siłą. Uderzają nagle i mogą sprawiać wrażenie, że ten stan już nigdy nie minie, ale emocje są jak fale, opadają po jakimś czasie. Twoim zadaniem w tym momencie nie jest podejmowanie ważnych decyzji ani rozwiązywanie całego swojego życia. Najważniejsze jest to, żebyś przetrwał/przetrwała ten moment.

Zatrzymaj się. Nie działaj pod wpływem impulsu

Kiedy emocje są bardzo silne, nie podejmuj ważnych decyzji. Nie rób niczego, czego nie będziesz mógł/mogła później cofnąć. Powiedz sobie: „Nie muszę teraz rozwiązać wszystkiego. Muszę przetrwać ten moment.”

TIP – pomóż swojemu ciału się uspokoić

Kiedy emocje są bardzo silne, pomocne może być ćwiczenie TIP:

T – Temperatura
Obmyj twarz chłodną wodą lub zastosuj zimny kompres.

I – Intensywny wysiłek
Jeżeli możesz i jest to dla Ciebie bezpieczne, wykonaj przez chwilę intensywny wysiłek fizyczny, np. szybki marsz, przysiady lub bieg w miejscu.

P – Powolny oddech
Zwolnij oddech, postaraj się, aby wydech był dłuższy niż wdech. Daj swojemu organizmowi sygnał, że może zacząć się uspokajać.

Nie zostawaj z tym sam/a

Silny kryzys to moment, w którym warto poprosić o pomoc. Zadzwoń do kogoś bliskiego i powiedz wprost: „Jest mi teraz bardzo źle. Potrzebuję, żebyś ze mną był/a i pomógł/pomogła mi przetrwać ten moment.” Nie musisz umieć tego dobrze wyjaśnić, nie musisz mieć gotowego rozwiązania, czasami najważniejsze jest po prostu to, żeby nie być w tym stanie samemu.

Kiedy potrzebujesz natychmiastowego wsparcia

Jeżeli pojawiają się nasilone myśli rezygnacyjne, myśli samobójcze lub czujesz, że możesz zrobić sobie krzywdę – powiedz o tym komuś wprost. Nie ukrywaj tego i nie zostawaj sam/a.

Możesz zadzwonić:

• 112 – numer alarmowy w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia.
• 800 70 2222 – Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym, bezpłatnie i całodobowo.
• 116 123 – telefon wsparcia emocjonalnego dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym.
• 116 111 – bezpłatny, całodobowy Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży.

Możesz również zgłosić się do najbliższego SOR-u lub izby przyjęć szpitala z oddziałem psychiatrycznym.

Pamiętaj!

Kryzys jest jak żywioł, który uderza z ogromną mocą, ale z czasem też mija.

Może Ci być teraz bardzo trudno uwierzyć, że ten stan się zmieni. Nie musisz jednak wierzyć w to na słowo. Wystarczy, że nie podejmiesz teraz nieodwracalnej decyzji i pozwolisz komuś być obok.

Najważniejsze jest to, żebyś przetrwał/przetrwała tę falę. A jeśli potrzebujesz pomocy – zadzwoń. Powiedz komuś. Poproś o wsparcie. Nie zostawaj z tym sam/a.